Port Vale

Vale zijn vernoemd naar het dal havens aan het Trent en Mersey Canal. Ze hebben nooit op het hoogste niveau van het voetbal gespeeld en hebben het record voor de meeste seizoenen in de Engelse voetbalcompetitie (112) zonder de eerste klasse te bereiken. Na te hebben gespeeld op het Athletic Ground in Cobridge en The Old Recreation Ground in Hanley, keerde de club terug naar Burslem toen Vale Park werd geopend in 1950. Buiten het stadion staat een standbeeld van Roy Sproson, die 842 competitieve wedstrijden speelde voor de club. De traditionele rivalen van de club zijn Stoke City en wedstrijden tussen de twee staan bekend als de Potteries derby. Nadat Burslem Port Vale een van de meer prominente voetbalclubs in Staffordshire werd, werden ze uitgenodigd om oprichtende leden te worden van de Football League Second Division in 1892. Ze spendeerden 13 niet-opeenvolgende seizoenen in de divisie, onderbroken door twee seizoenen in de Midland League, voordat ze zich terugtrokken vanwege financiële moeilijkheden en in 1907 failliet gingen. De naam Port Vale werd voortgezet in de North Staffordshire Federation League en deze nieuwe club was succesvol genoeg om terug te worden toegelaten tot de Football League in 1919. Ze spendeerden 16 niet-opeenvolgende seizoenen in de Second Division, met als hoogtepunt het winnen van de Third Division North-titel in 1929-30 alvorens terug te zakken naar de derde divisie voor een veel langere periode aan het einde van het seizoen 1935-36. In het seizoen 1953-54 zag manager Freddie Steele's "Iron Curtain" defensie zowel een Third Division North-titel winnen als een plaats in de halve finale van de FA Cup. Ze slaagden er echter niet in om voort te bouwen op dit succes, hoewel ze uiteindelijk kampioen werden van het eerste seizoen van de Fourth Division onder het leiderschap van Norman Low in 1958-59. De club kende weinig succes gedurende de jaren zestig en zeventig, ondanks dat ze kortstondig werden gemanaged door Stanley Matthews, en moesten zich opnieuw kandidaat stellen voor herverkiezing na het breken van de FA-regels over illegale betalingen in 1968. Gordon Lee leidde de club het volgende seizoen terug naar promotie naar de Third Division, waar ze zouden blijven tot degradatie aan het einde van het seizoen 1977-78. John McGrath leidde de club naar promotie in 1982-83, hoewel hij vertrok nadat degradatie onvermijdelijk was geworden in het volgende seizoen. Zijn assistent, John Rudge, werd de langstzittende en meest succesvolle manager van de club, die de club leidde van 1983 tot 1999. Onder zijn leiding won Port Vale promoties in 1985-86, 1988-89 en 1993-94, won de Football League Trophy in 1993 en bereikte een naoorlogs record van een achtste plaats in de tweede divisie in het seizoen 1996-97. Na het einde van Rudge's bewind ging de club achteruit, zakte naar de vierde divisie en ging tweemaal in administratie in 2003 en 2012. De neergang werd gestopt toen manager Micky Adams automatische promotie behaalde vanuit League Two in het seizoen 2012-13, hoewel ze aan het einde van het seizoen 2016-17 terug degradeerden naar League Two na een mislukt experiment met een continentaal personeel en speelstijl. Carol Shanahan kocht de club in 2019 en manager Darrell Clarke verzekerde promotie uit de League Two play-offs aan het einde van het seizoen 2021-22.